Rzeczpospolita Polska

Pro memoria


stanislaw_tolpa

prof. dr hab. Stanisław Tołpa

rektor Wyższej Szkoły Rolniczej w latach 1951-1954

ur. 3.11.1901 r., Ruda Łańcucka na Rzeszowszczyźnie

zm. 11.10.1996 r.
miejsce pochówku: cmentarz Św. Ducha, Wrocław
(pole G / rząd 3 / grób 58)

Wybitny botanik i torfoznawca. Całą swoją karierę naukową poświęcił torfowi. Pod jego kierunkiem przebadano bagna i torfowiska w Dolinie Biebrzy, na Mazurach i na Lubelszczyźnie. Opracował klasyfikację torfów europejskich. Z czasem zainteresowania przesuwały się z historii i morfologii torfowisk na chemiczne i biologiczne właściwości ich składników. Wykrył związki chemiczne o szczególnej aktywności biologicznej. Na podstawie jego badań w latach 60. XX wieku powstał preparat torfowy Tołpy, mający w założeniu stać się lekiem przeciwnowotworowym. Był jednym z twórców wrocławskiego oddziału Polskiej Akademii Nauk. Jego badania przyczyniły się także do uchwalenia ustawy o ochronie złóż torfowych w Polsce.

Ukończył studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie (1928 r.). W 1946 r. habilitował się na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1951 r. był organizatorem wyodrębnionej z Uniwersytetu Wyższej Szkoły Rolniczej i Wydziału Rolniczego. Tytuł doktora honoris causa Akademii Rolniczej we Wrocławiu otrzymał w 1985 r.


alfred_senze

prof. dr Alfred Senze

rektor Wyższej Szkoły Rolniczej w latach 1954-1955 i 1959-1965

ur. 15.07.1911 r., Tarnopol
zm. 17.08.1993 r.
miejsce pochówku: cmentarz Św. Wawrzyńca, ul.Bujwida, Wrocław
(aleja boczna / p 4 / grób 506)

Ceniony lekarz weterynarii. Prekursor w dziedzinie metod operacyjnego leczenia nawykowego wypadania pochwy u krów ciężarnych i zamykania powłok brzusznych przy cięciu cesarskim u tych zwierząt. Autor ośmiu nowoczesnych receptur i bardzo skutecznych leków dla praktyki weterynaryjnej, które znalazły zastosowanie w leczeniu zakaźnych schorzeń gruczołu mlekowego krów i różnych poporodowych przypadłości w zakresie układu rozrodczego bydła, koni, trzody chlewnej i owiec.Od 1945 r. związany z Uniwersytetem oraz Politechniką Wrocławską a później z Wyższą Szkołą Rolniczą m.in jako organizator Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu oraz Politechniki Wrocławskiej, prorektor ds. nauczania w WSR oraz rektor (przez trzy kadencje). Autor 160 pozycji naukowych z zakresu położnictwa, patologii rozrodu, rozrodu zwierząt, fizjopatologii gruczołu mlekowego, andrologii weterynaryjnej opublikowanych w kraju i zagranicą.  Członek Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego i International Society for Moor. Jego wieloletnia działalność naukowa, dydaktyczna i organizacyjna została oceniona wysoko i wyróżniona nagrodą Rektorów Wyższych Uczelni Wrocławia w 1981 r. oraz wieloma nagrodami Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i odznaczeniami państwowymi.

Studia ukończył w w 1939 r. w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, uzyskując dyplom lekarza medycyny weterynaryjnej. W 1945 r. uzyskał stopień naukowy doktora medycyny weterynaryjnej. Pięć lat później nadano mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w roku 1960 – profesora zwyczajnego.


aleksander_tychowski

prof. dr hab. Aleksander Tychowski

rektor Wyższej Szkoły Rolniczej w latach 1955-1959

ur. 13.09.1900 r. Lwów
zm. 11.03.1962 r. we Wrocławiu
miejsce pochówku: cmentarz Św. Wawrzyńca, Wrocław
(aleja główna/ p 4 / grób 90)

Światowej rangi uczony w zakresie nauki o skrobi i fermentacji alkoholowej. Do Wrocławia przybył w 1946 r. gdzie odtworzył Katedrę Technologii Rolnej na Uniwersytecie i Politechnice Wrocławskiej, którą kierował aż do swojej śmierci w 1962 r. Organizator Kursów Gorzelniczych oraz specjalizacji technologia fermentacji i węglowodanów na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. W okresie wojny był przewodniczącym Rady Zakładowej Związków Zawodowych Wydziału Rolniczego w Dublanach oraz komendantem miejscowej placówki AK. Przewodniczący Komisji Rolnictwa WRN we Wrocławiu oraz członek Komitetu Technologii i Chemii Żywności PAN i Kolegium Redakcyjnego czasopisma „Przemysł Rolny”. Wielokrotnie odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Odznaką Orląt Lwowskich.

Studia ukończył na Wydziale Chemii Technicznej Politechniki Lwowskiej w 1922 r. W 1925 r. uzyskał stopień doktora, a w 1938 r. został docentem. Tytuł profesora nadzwyczajnego nadano mu w 1940 r., a profesora zwyczajnego w 1960 r.


tadeusz_garbulinski

prof. dr hab. Tadeusz Garbuliński

rektor Wyższej Szkoły Rolniczej w latach 1965-1969

ur. 25.08.1920 r. Strzemieszyce, Zagłębie Dąbrowskie.
zm. 22.02.2011 r w Jeleniej Górze
miejsce pochówku: cmentarz parafialny w Jeleniej Górze

Lekarz weterynarii, którego głównym kierunkiem badań była fizjologiczna i farmakologiczna regulacja krążenia krwi oraz przemiany węglowodanów i związków wysokoenergetycznych w sercu i mięśniach szkieletowych. Opublikował oryginalną w skali światowej hipotezę i pionierskie badania przypisujące tlenkowi azotu lecznicze właściwości nitratów. Prawdziwość tej hipotezy udowodniono 22 lata później w USA, co doprowadziło do odkrycia endogennego tlenku azotu (EDRF/No) – za co przyznano Nagrodę Nobla. W latach 70. zainicjował a następnie rozwinął wraz z zespołem badania immunofarmakologiczne w naukach weterynaryjnych. Wielokrotnie odznaczany m.in nagrodą specjalną na II Kongresie Nauki Polskiej, licznymi nagrodami ministerialnymi, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderem Odrodzenia Polski, Medalem Edukacji Narodowej.

Dyplom lekarza weterynarii uzyskał w 1953 r. na Wydziale Weterynaryjnym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. Pięć lat później otrzymał stopień doktora nauk weterynaryjnych, a w 1960 – doktora habilitowanego z zakresu fizjologii i farmakodynamiki. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1965 r., a profesora zwyczajnego w 1973 r. W roku 1995 otrzymal tytuł doktora honoris causa Akademii Rolniczej we Wrocławiu.

jozef_dziezyc

prof. dr hab. Józef Dzieżyc

rektor Akademii Rolniczej we Wrocławiu w roku 1981

ur. 14.03.1921 r., Kazuliszki
zm. 22.12.2000 r. Kraków
miejsce pochówku: Cmentarz Prądnik Czerwony (zwany Batowickim), Kraków (pole C-XLIV / rząd zachodni / miejsce 1)

Agrotechnik specjalizujący się w nawadnianiu roślin i ich uprawie, wieloletni nauczyciel akademicki, prorektor ds. nau i rektor Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Zorganizował stacje doświadczalne nawadniania roślin w Swojcu i Samotworze, gdzie prowadzi się badania z zakresu technologii i efektywności nawadniania deszczownianego, sterowania nawadnianiem za pomocą różnych metod, gospodarki wodnej roślin i gleb. Za swoją działalność naukową został wielokrotnie odznaczony nagrodami państwowymi, resortowymi i regionalnymi m.in.: Odznakę Tysiąclecia, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, medal „Za Zasługi dla Akademii Rolniczej”. Za zasługi w walce z okupantem w szeregach AK wyróżniono go przyznanym w Londynie Medalem Wojska i Krzyżem Armii Krajowej, a także Honorową Odznaką Żołnierza AK Okręgu „Now”.

Studia wyższe odbył na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu w latach 1946–1951. Stopień naukowy doktora nauk rolno-leśnych nadała mu Rada Wydziału Rolniczego Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu w 1954 r. Tytuł naukowy docenta uzyskał na Wydziale Rolniczym w 1957 r. Tytuł naukowy otrzymał w 1964 r., natomiast tytuł profesora zwyczajnego w 1973 r. W 1992 roku Akademia Rolnicza w Lublinie nadała mu tytuł doktora honoris causa.

henryk_balbierz

prof. dr hab. Henryk Balbierz

rektor Akademii Rolniczej we Wrocławiu w latach 1982–1984

ur. 6.02.1924 r. , Poznań
zm. 22.11.1987
miejsce pochówku: cmentarz przy ul. Grabiszyńskiej, Wrocław
(pole 43 / rząd 302/ miejsce 15)

Lekarz weterynarii, specjalizujący się w patofizjologii, immunologii i immunogenetyce, wieloletni nauczyciel akademicki, dziekan Wydziału Medycyny Weterynaryjnej i rektor Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Inicjatorem rozpoczęcia we Wrocławiu badań z zakresu rozrodu zwierząt domowych. Zapoczątkował badania nad hemofilozą bydła, które doprowadziły do wykrycia w Polsce drobnoustroju Haemophilus somnus oraz do rejestracji surowicy odpornościowej Somnubovin® i szczepionki Somnuvac®, opracowanych przez zespół Katedry Prewencji i Immunologii Weterynaryjnej. Członek wielu towarzystw naukowych m.in. Wrocławskiego Oddziału Towarzystwa Immunologów, Międzynarodowego Komitetu Organizacyjnego Immunologii Rozrodu (Warna, Bułgaria), PTNW.

Studiował na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. W roku 1952 uzyskał tytuł doktora medycyny weterynaryjnej, a tytuł docenta w roku 1963. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nadano mu w roku 1971, a profesora zwyczajnego w roku 1978.

bronislaw_jablonski

prof. dr hab. inż. Bronisław Jabłoński

rektor Akademii Rolniczej we Wrocławiu w latach 1984-1986

ur. 2.08.1920 r., osada Niemce koło Będzina
zm. 26.05.1986 r we Wrocławiu
miejsce pochówku: cmentarz przy ul. Smętnej we Wrocławiu
(pole 4 / rząd 26 / grób 4)

Agrotechnik, organizator Wyższej Szkoły Rolniczej z którą związał całe swoje życie zawodowe, dziekan Wydziału Rolniczego, rektor AR. Jego działalność naukowa koncentrowała się wokół tematyki związanej z płodozmianem, upraszczaniem uprawy roli, nawozami organicznymi i mineralnymi, zmianowaniem, mikromorfologią gleby, ochroną środowiska, w tym regulacji terenów zdewastowanych przez górnictwo odkrywkowe oraz udziału w parach nad właściwym zagospodarowaniem zlewni rzeki Oławy, źródeł pitnych dla aglomeracji Wrocławia. Odznaczony Krzyżami Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Województwa Zielonogórskiego”.

Studia wyższe odbył w latach 1946–1950 na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. W 1964 r obronił pracę habilitacyjną. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1971 r., a zwyczajnego w 1985 r.


michal_mazurkiewicz

prof. dr hab. Michał Mazurkiewicz

rektor Akademii Rolniczej we Wrocławiu w latach 2002-2008

ur. 10.04.1941 r., Łówcza
zm. 28.02.2013 r., Wrocław
miejsce pochówku: cmentarz Osobowicki we Wrocławiu

(pole 79 / rząd 867/ Aleja Zasłużonych)

Wybitny lekarz weterynarii specjalizujący się w chorobach drobiu. Wieloletni pracownik Akademii Rolniczej, ceniony dydaktyk, prodziekanem Wydziału Medycyny Weterynaryjnej AR ds. socjalnych i wychowawczych, prorektor ds. dydaktyki i wychowania oraz rektor AR. Jego dorobek naukowy liczy około 400 publikacji. Był członkiem wielu stowarzyszeń i komitetów m.in. World Veterinary Poultry Association, World Poultry Science Association, Komitetu Nauk Weterynaryjnych PAN, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych PTNW. Za swoją działalność i zasługi był odznaczany m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, medalem „Zasłużony dla Środowiska Akademickiego Wrocławia”, odznaką „Zasłużony dla Województwa i Miasta Wrocławia”, Odznaką Honorową „MERITUM” nadaną przez Krajową Radę Lekarsko-Weterynaryjną, Medalem Senatu RP, Honorowym Odznaczeniem „Pro Scientia Veterinaria Polona”.

Studia weterynaryjne odbył na Wydziale Weterynaryjnym WSR we Wrocławiu uzyskując w w 1966 r dyplom lekarza weterynarii. Cztery lata później uzyskał stopień naukowy doktora, a w roku 1976 - doktora habilitowanego. Tytuł profesora nadano mu w 1983 r.