Rzeczpospolita Polska

Prof. dr hab. Janusz T. Pawęska (2011)



paweska1_a

Wykształcenie i praca zawodowa


 1989 ukończone studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Akademii Rolniczej we Wrocławiu
 1991 pracownik naukowy w Instytucie Weterynaryjnym Onderstepoort w RPA
 2001 naczelny specjalista w Jednostce Specjalnych Patogenów przy Narodowym Instytucie Chorób Zakaźnych w Sandrigham-Johannesburg, RPA
 2004 kierownik Jednostki Specjalnych Patogenów przy Narodowym Instytucie Chorób Zakaźnych w Sandrigham-Johannesburg, RPA
 2006 doktor habilitowany, Akademia Rolnicza we Wrocławiu
 2009 profesor nadzwyczajny przy Katedrze Mikrobiologii Wydziału Nauk Biologicznych i Rolniczych Uniwersytetu Pretoria w RPA
 2009 profesor nauk weterynaryjnych

 

Profesor Pawęska jest wielokrotnie delegowany przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oraz WHO (Światową Organizacja Zdrowia) na misje do różnych krajów afrykańskich celem m.in. przeszkolenia personelu, oceny laboratoriów pod względem diagnozowania chorób zakaźnych i kontroli wybuchów wirusowych gorączek krwotocznych. Uczestnik i organizator międzynarodowych wypraw badawczych do Afryki Centralnej mających na celu wykrycie naturalnych źródeł wybuchów gorączek krwotocznych wywoływanych przez filowirusy.

Na szczególne podkreślenie zasługują jego prace badawcze w Afryce dotyczące poszukiwania potencjalnych rezerwuarów filowirusów oraz niedawne odkrycie nowego arenawirusa (nazwanego Lujo). Wyniki tych badań zostały opublikowane w czasopismach Nature, Emerging Infectious Diseases i PloSPathogens.

Profesor Janusz Pawęska jest głównym wykonawcą lub koordynatorem wielu międzynarodowych programów badawczych (m.in. sponsorowanych przez Unię Europejska, Fundację Rockefellera, Welcome TrustIAEA, Polimyelitis Research Foundation), członkiem lokalnych (np. Komisji ds. Broni Biologicznej przy Ministerstwie Handlu i Przemysłu Rządu RPA), regionalnych (np. zastępca dyrektora Południowoafrykańskiego Centrum Monitorowania Chorób Zakaźnych) i międzynarodowych komisji, gremiów naukowych i konsultacyjno-doradczych (np. Forum Laboratoryjne Nowych i Groźnych Patogenów – EDPLN, Globalna Sieć ds. Alertu i Odpowiedzi na Wybuchy Chorób – GOARN, Globalne Forum Wirusologiczne – GVN) oraz członkiem redakcyjnym czasopism naukowych (np. Open Vaccine Journal, World Journal of Virology).